Een verhaal deel 2

 

Na een dag lopen kwam Pietertje bij een klein dorpje aan. Hij keek rond op zoek naar een plek om te slapen.

‘Weet u misschien…’

‘Pardon, meneer…’

Niemand zei iets en keek hem alleen maar droevig aan.

Uiteindelijk was Pietertje het zat. ‘Kan iemand mij vertellen wat er hier aan de hand is?’ schreeuwde hij.

‘Jongen toch, ben je niet van hier?’ Een vrouw knielde voor hem en pakte zijn handen.

‘Nee,’ zei Pietertje.

De vrouw vertelde dat de waterput in opstand was gekomen. En het vervelende was, het was de enige put die het dorp had!

‘Als mijn raadsel wordt opgelost, mogen de mensen van het dorp weer water putten,’ had de put gezegd.

Vele mensen hadden geprobeerd het raadsel op te lossen, maar ze faalden allemaal.

‘Het hele dorp heeft dorst,’ zei de vrouw verdrietig. ‘We zijn nog maar met zijn vijftigen. De ene helft is of gestorven aan de dorst of verhuisd.’

Pietertje vond het een erg droevig verhaal. ‘Ik ga het raadsel oplossen!’ riep hij.

‘Och jongen, doe dat toch niet! Iedereen die het probeerde en faalde, viel in de put en verdronk!’ zei de vrouw.

‘En toch doe ik het!’ riep Pietertje.

De vrouw zuchtte. ‘Goed dan. Ga morgenochtend, in de vroegte is de geest van de put nog slaperig.’

‘Waar moet ik dan slapen, als ik morgenochtend ga?’

‘Je mag bij mij slapen,’ zei de vrouw. ‘Kom mee!’

 

 

Een gedachte over “Een verhaal deel 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *